Lyrics of friendship (Cantigas de amigo)

 
 
Meendiño Sedia-m’eu na ermida de San Simion 
e cercaron-mi as ondas, que grandes son: 
eu atendend’o meu amigo, 
eu atendend’o meu amigo!

Estando na ermida ant’o altar, 
[e] cercaron-mi as ondas grandes do mar: 
eu atendend’o meu amigo! 
eu atendend’o meu amigo!

E cercaron-mi as ondas, que grandes son, 
non ei [i] barqueiro, nen remador: 
eu atendend’o meu amigo! 
eu atendend’o meu amigo!

E cercaron-mi as ondas do alto mar, 
non ei [i] barqueiro, nen sei remar: 
eu atendend’o meu amigo! 
eu atendend’o meu amigo!

Non ei i barqueiro, nen remador, 
morrerei fremosa no mar maior: 
eu atendend’o meu amigo! 
eu atendend’o meu amigo!

Non ei [i] barqueiro, nen sei remar 
morrerei fremosa no alto mar: 
eu atendend’o meu amigo! 
eu atendend’o meu amigo!

   
Source: José Joaquim Nunes (ed.) (1926): Cantigas d’amigo dos trovadores galego-portugueses. Vol. II. Coimbra: Imprensa da Universidade. Reimpresión: New York, Kraus Reprint, 1971, pp. 229-230.
   
   
Martin Codax Ondas do mar de Vigo, 
se vistes meu amigo! 
e ai Deus, se verrá cedo!

Ondas do mar levado, 
se vistes meu amado! 
e ai Deus, se verrá cedo!

Se vistes meu amigo, 
o por que eu sospiro! 
e ai Deus, se verrá cedo!

Se vistes meu amado 
por que ei gram cuidado! 
e ai Deus, se verrá cedo!

   
Source: José Joaquim Nunes (ed.) (1926): Cantigas d’amigo dos trovadores galego-portugueses. Vol. II. Coimbra: Imprensa da Universidade. Reimpresión: New York, Kraus Reprint., 1971, p. 441.
   
   
Payo Gómez Chariño As ffroles do meu amigo 
briosas uan no nauyo 
E uanss’as frores 
d’aquí ben con meus amores, 
idas som as frores 
d’aquí ben con meus amores.

As ffrores do meu amado 
briosas uan no barco. 
E uanss’as frores 
d’aquí ben con meus amores, 
idas som as frores 
d’aquí ben con meus amores.

Briosas uan eno navío 
para chegar ao ferido. 
E uanss’as frores 
d’aquí ben con meus amores, 
idas som as frores 
d’aquí ben con meus amores.

Briosas uan eno barco 
pera chegar ao fossado. 
E uanss’as frores 
d’aquí ben con meus amores, 
idas som as frores 
d’aquí ben con meus amores.

Pera chegar ao ferido 
seruirmi, corpo uelido. 
E uanss’as frores 
d’aquí ben con meus amores, 
idas som as frores 
d’aquí ben con meus amores.

Pera chegar ao fossado 
(de) seruirmi, corpo loado. 
E uanss’as frores 
d’aquí ben con meus amores, 
idas som as frores 
d’aquí ben con meus amores.

   
Source: Armando Cotarelo Valledor (ed.) (1934): Cancionero de Payo Gómez Chariño. Madrid, Librería General de Victoriano Suárez. Revisado: prólogo e apéndices de Enrique Monteagudo Romero. Xunta de Galicia, pp. 359-360.
   
   
Airas Nunez Bailemos nós ja todas tres, ai amigas, 
so aquestas avelaneiras frolidas, 
e quen for velida como nós, velidas, 
se amigo amar, 
so aquestas avelaneiras frolidas 
verrá bailar.

Bailemos nós ja todas tres, ai irmanas, 
so aqueste ramo d’estas avelanas, 
e quen for louçana como nós, louçanas, 
se amigo amar, 
so aqueste ramo d’estas avelanas, 
verra bailar.

Por Deus, ai amigas, mentr’al nom fazemos, 
so aqueste ramo frolido bailemos, 
e quen ben parecer como nós parecemos, 
se amigo amar, 
so aqueste ramo, sol que nós bailemos 
verra bailar.

   
Source: Giuseppe Tavani (ed.) (1993): A poesía de Airas Nunez. Trad.: R. Álvarez Blanco. Vigo: Galaxia, p. 112.
   
   
Pero Meogo Levóus’a louçana, 
levóus’a velida, 
vai lavar cabelos 
na fontana fría, 
leda dos amores, 
dos amores leda.

Levóus’a velida, 
levóus’a louçana, 
vai lavar cabelos 
na fría fontana, 
leda dos amores, 
dos amores leda.

Vai lavar cabelos 
na fontana fría, 
passou seu amigo 
que lhi ben quería, 
leda dos amores, 
dos amores leda.

Vai lavar cabelos 
na fría fontan, 
passa seu amigo 
que muit’a amava, 
leda dos amores, 
dos amores leda.

Passa seu amigo 
que lhi ben quería, 
o cervo do monte 
a augua volvía, 
leda dos amores, 
dos amores leda.

Passa seu amigo 
que muito amava 
o cervo do monte 
volvía a augua, 
leda dos amores, 
dos amores leda.

   
Source: Xosé Luís Méndez Ferrín (ed.) (1966): O cancioneiro de Pero Meogo. Vigo: Ed. Galaxia, pp. 159-160.
   
   
Joan Airas de Santiago Todalas cousas eu vejo partir 
Todalas cousas eu vejo partir 
do mund’ en como soian seer, 
e vej’ as gentes partir de fazer 
ben que soian, ¡tal tempo vos ven!, 
mais non se pod’ o coraçon partir 
do meu amigo de mi querer ben.

Pero que ome part’ o coraçon 
das cousas que ama, per bõa fe, 
e parte-s’ ome da terra ond’ é, 
e parte-s’ ome d’ u gran[de] prol ten, 
non se pode partilo coraçon 
do meu amigo de mi [querer ben].

Todalas cousas eu vejo mudar, 
mudan-s’ os tempos e muda-s’ o al, 
muda-s’ a gente en fazer ben ou mal, 
mudan-s’ os ventos e tod’ outra ren, 
mais non se pod’ o coraçon mudar 
do meu amigo de mi querer ben. 

   
Source: José Luis Rodríguez (ed.) (1980): El cancionero de Joan Airas de Santiago. Universidade de Santiago de Compostela. Anexo 12 de Verba, p. 142.
 

Galician Medieval Texts
Galician Main Page

Modern Romance Languages Main Page
Orbis Latinus Main Page

This page is part of Orbis Latinus
© Zdravko Batzarov